تو گل گلواژه‏های شعر صدها چون کمیتی
من گدای خانه‏ زادم، تو جواد اهل بیتی
تو ولیعهد عزیز پادشاه ارض طوسی
تو یکی یکدانه ماهِ خانه شمس الشموسی

حضرت امام محمد تقی، امام نهم شیعیان، کنیه‏ اش «ابوجعفر» و لقب دیگر او «جواد» می‏باشد. در نیمه ماه رجب 195 ه. ق، در حالی که سخت پدرش چشم انتظار فرزندی چون او بود، در مدینه منوره دیده به جهان گشود، و شهر مدینه و عالم را با نور خویش روشن نمود.
پدر بزرگوارش حضرت رضا علیه السلام و مادر ارجمندش بانوی مصری تباری به نام «سبیکه» است که از خاندان «ماریه قبطیه»، همسر پیامبر اسلام ، به شمار می‏رود؛ بانویی که از نظر فضائل اخلاقی، در درجه والایی از انسانیت قرار داشت و برترین زنان زمان خود بود؛ به طوری که امام رضا علیه السلام از او به عنوان بانویی منزه و پاکدامن و با فضیلت یاد می‏کرد. «ریحانه» و «خیزران» از دیگر نامهای مادر امام جواد علیه السلام است.
حضرت در مجموع دوران امامت خود با دو خلیفه عباسی، یعنی مأمون (193 218) و معتصم (218 227) معاصر بوده است. (2)

نویسنده: سید جواد حسینی